Brief van de staatssecretaris: stand van zaken staalslakken

De inhoud

Het voornemen is dat er in 2027 een verbod in wordt gevoerd voor de toepassing van LD- en ELO-staalslak, tenzij hiervoor een vergunning kan worden verkregen. Deze vergunning wordt alleen afgegeven wanneer de toepasser kan aantonen dat een toepassing veilig is vanuit het oogpunt van milieu en gezondheid. Dit geldt ook voor toepassingen in water.

Voor de inhoud van het definitieve besluit van de brede vergunningsplicht zal de input meegenomen worden van:

• Overleg en afstemming met medeoverheden, omdat zij als bevoegd gezag verantwoordelijk zullen zijn voor de vergunningverlening.
• Input van de wetenschap en industrie.
• De onderzoeksresultaten van het RIVM van etappe 1 (zomer 2026) en, voor zover bekend, etappe 2 (eind 2026).
• De eerste contouren van de risicoclassificatie van de Taskforce Bestaande Toepassingen Staalslak. De Taskforce wordt gevormd door het Ministerie van Infrastructuur en Waterstaat, Vereniging van Nederlandse Gemeenten, Interprovinciaal Overleg en Unie van Waterschappen, Omgevingsdienst NL en GGD GHOR Nederland.
• Relevante ontwikkelingen die voortkomen uit de industrietafel met producenten, verwerkers en toepassers van staalslakken.
• Relevante ontwikkelingen die voortkomen uit de innovatieagenda met het bedrijfsleven, Ministerie van Infrastructuur en Waterstaat, Ministerie van Economische Zaken en Klimaat.

Handreiking

Om het bevoegd gezag te ondersteunen bij de toetsing of een toepassing veilig kan voor mens in milieu, zal de staatssecretaris ook een handreiking op laten stellen. De input hiervoor zal o.a. komen uit expertsessies.

De handreiking krijgt mogelijk later een update wanneer later meer kennis beschikbaar is uit de definitieve rapportage van het RIVM begin 2027. Deze bevat o.a. verdere uitkomsten van etappe 2 en de uitkomsten van etappe 3.

Geen omzetting

De staatssecretaris kiest er niet voor om de tijdelijke regeling om te zetten naar reguliere regelgeving omdat het ‘vanuit het oogpunt van proportionaliteit niet wenselijk is om een toepassing waarvan is aangetoond dat deze veilig zou kunnen, te verbieden. Omdat dit juridisch kwetsbaar is’.[1] Een brede vergunningplicht biedt meer mogelijkheden voor nuttige toepassingen en garanties voor de veiligheid.[2]

In tegenstelling tot deze optie biedt een brede vergunningplicht meer mogelijkheden voor nuttige toepassing en garanties voor de veiligheid.

Omgevingsdiensten

In het commissiedebat van Infrastructuur en Waterstaat op 10 juni 2026[3] uitten diverse kamerleden hun zorgen voor de belastbaarheidheid van de Omgevingsdiensten, wanneer zij straks de vergunningverlening van staalslakken op zich moeten nemen. De staatssecretaris heeft in het debat de toezegging gedaan om de Omgevingsdiensten in gesprek te gaan over de kosten en gevolgen voor de capaciteit van de Omgevingsdiensten.

Conclusie

Duidelijk is dat het probleem van staalslakken nu echt op de agenda staat. We hopen op goede en constructieve gesprekken. En er zullen scherpe keuzes gemaakt moeten gaan worden in het belang van bodem en water. Zodat we vanaf 2027 weer een stap verder zijn in structureel werken aan een gezonde bodem en gezond water.

Literatuur:

https://www.tweedekamer.nl/kamerstukken/brieven_regering/detail?id=2026Z12207&did=2026D27701

https://nos.nl/artikel/2617285-kabinet-wil-definitief-verbod-op-staalslakken-tenzij-het-gebruik-veilig-kan

https://www.tweedekamer.nl/debat_en_vergadering/commissievergaderingen/details?id=2025A07711

Externe veiligheid | 1848.nl