Economische winst uit bomen

Dit artikel is een samenvatting van het artikel ‘Street trees deliver $1.50 return for every dollar invested’[1]

Het onderzoek

In Adelaide (Australië) hebben onderzoekers van de Universiteit van Adelaide en de Flinders University onderzoek gedaan naar de economische resultaten van beplantingsprogramma's. Het onderzoek werd uitgevoerd in Salisbury en Unley, twee contrasterende gemeenten. Salisbury is een gemeente met lagere inkomens en veel kans op hitte. Unley is welvarend. Bij het onderzoek werd gebruikgemaakt van lokale data waarmee informatie in kaart werd gebracht over de beplantingsprogramma’s, koolstofopslag, verwijdering van luchtvervuiling, beheer van regenwater, energiebesparing en het voorkomen van ziekenhuisopnames als gevolg van hitte. Het onderzoek bracht de economische resultaten over een periode van 30 jaar in beeld.

Economische opbrengsten

Uit het onderzoek bleek dat de vergroeningsprogramma’s een kosten-batenverhouding hadden van $1,26 (Salisbury) tot $1,36 (Unley) per geïnvesteerde dollar. De opbrengsten zouden zelfs kunnen stijgen tot $1,47, wanneer er nog meer in duurzame beplantingsprogramma’s geïnvesteerd zou worden.

Hoeveel bomen zijn er nodig als drempelwaarde om kosten te veranderen in baten?  Dat verschilde per gemeente. In Salisbury was het planten van ongeveer 600 tot 700 extra bomen voldoende om deze drempelwaarde te bereiken. In Unley waren minder dan 100 extra bomen nodig om hetzelfde resultaat te halen.

Hoe werd de economische winst verkregen? Ook dit verschilde per gemeente. In Salisbury zat de winst voor een groot deel in de vermindering van hittegerelateerde ziekten en de bijbehorende zorgkosten. In Unley zat de winst vooral in de gestegen vastgoedwaarden. Verder was ook zichtbaar dat scenario’s met minimale boomvervanging en minder boomkroonbedekking tot aanzienlijke economische verliezen leidden.

Gelijkheid

Hoofdauteur dr. John Kandulu: “Gerichte investeringen in hittegevoelige gebieden kunnen de gezondheid en de klimaatbestendigheid verbeteren en tegelijkertijd de ongelijkheid in toegang tot groene ruimte aanpakken." Het planten van bomen gaat volgens dr. Kandulu niet alleen over economisch voordeel, maar ook over gelijkheid: “De belangrijkste beleidsvraag niet is of er in stedelijke vergroening moet worden geïnvesteerd, maar hoe en waar investeringen het grootste en meest rechtvaardige rendement opleveren."

Essentieel

"Straatbomen worden vaak gezien als een prettige bijkomstigheid, maar ons onderzoek toont aan dat ze beschouwd moeten worden als essentiële openbare infrastructuur", aldus professor Veronica Soebarto, onderzoeker aan de Universiteit van Adelaide. "Wanneer een breder scala aan voordelen, zoals koeling, gezondheidsresultaten en regenwaterbeheer, systematisch in aanmerking wordt genomen, wordt het economische argument zeer overtuigend", volgens de professor.

Conclusie

De studie toont aan dat stedelijke bomen kunnen worden beschouwd als essentiële infrastructuur voor klimaatadaptatie, volksgezondheid en het welzijn van de gemeenschap. Proactieve, duurzame beplantingsprogramma's zijn daarmee een goede economische investering die de samenleving op meerdere manieren ten goede komt.